Can something good come out of Nazareth? 

Can something good come out of Nazareth? 

Dit is een schrijfmomentje met een aantal hersenspinsels. 

De laatste dagen loop ik wat zenuwachtig rond en dit voor verschillende redenen. Ken je dat gevoel, alsof er veel te doen is, dat je geen moment mag overslaan en je toch ergens het gevoel hebt dat er geen deuren open gaan? De keuzes die je moet maken, kunnen sowieso diepe consequenties hebben en je weet niet welke weg je moet inslaan. Je zou meer duidelijkheid willen, in mijn karakter wil dit dan zeggen: de zaken forceren, terwijl het verleden je leert dat je dit beter niet doet. Ergens ben je angstig om te spreken en aan de andere kant moet je het kwijt. 

Ik ben de voorbije werkweek voornamelijk bezig geweest met de voorbereiding van de benefiet voor PeLunca, de Engelsen die komen logeren en het in orde maken van papieren. De combinatie van veel handenarbeid voor de benefiet, leidde me meermaals naar de neergaande gedachten over de papieren die nog niet in orde zijn en hoe dit me zenuwachtig maakt. 

Voor mijn werkloosheidspapieren moet ik nog info krijgen van mijn vorige werkgevers en ik krijg geen antwoord. Het einde van mijn contract daar is uitermate vreemd gelopen en ik keek naar de situatie als: 'ik stond erbij en ik keek ernaar'. Geen afscheid kunnen nemen van collega's, bijna twee weken zonder telefoon, ziek zijn en niets kunnen doen, ...  ik had het gevoel dat de Eeuwige me er in allerijl bij mijn nekvel heeft uitgetrokken. Waarom? Leugens, laster en vooroordelen liggen, mijns inziens, aan de basis van het verplicht vroeg moeten vertrekken. Maar hoe ga je om met die leugens, met de laster, met al die vooroordelen?

Vanuit mijn standpunt heb ik alles gegeven, valt er me niets te verwijten en toch is daar iets gekomen wat tussen hen en mij in staat. Jammer genoeg én hoe zeer je dat ook van de baan zou willen, dat lukt niet zomaar. Bovendien is alles wat er nu nog verkregen moet worden om papieren in orde te maken, een brug te ver. 
Ik stel me de vraag: hoe is het mogelijk dat dergelijke dingen gebeuren, en kun je er iets aan doen? Of voor de toekomst, kun je zo'n situaties op één of andere manier vermijden, zonder een hypocriet gezicht op te moeten zetten? Voorlopig heb ik hier geen antwoord op. Iemand van jullie?

In stilte was ik erover bezig met God. En deze passage kwam bij me naar boven. 

Others said, “He is the Messiah.” Still others asked, “How can the Messiah come from Galilee? (John 7:41)  Enkele jaren geleden, meerbepaald in 2010 had ik de kans om even op het water van het Meer van Galilea te dobberen. Zovele passages uit de bijbel worden levend, wanneer je de plaatsen bezoekt waar het 'ooit' allemaal plaatsvond. Een aanrader voor iedereen die de woorden uit de bijbel serieus neemt. 

Others said, “He is the Messiah.” Still others asked, “How can the Messiah come from Galilee? (John 7:41)

Enkele jaren geleden, meerbepaald in 2010 had ik de kans om even op het water van het Meer van Galilea te dobberen. Zovele passages uit de bijbel worden levend, wanneer je de plaatsen bezoekt waar het 'ooit' allemaal plaatsvond. Een aanrader voor iedereen die de woorden uit de bijbel serieus neemt. 

Can something good come out of Nazareth? 
— John 1:46
Jezus had mensen die in hem geloofden en Hem alle krediet gaven, ook al begrepen ze misschien niet alles, ... zeker niet op dat moment. Maar er waren er ook die liever steunden op de leugens, laster en vooral vooronderstellingen of vooroordelen. Dat moet voor Hem minstens even pijnlijk geweest zijn, te méér omdat Hij niet eens fouten had gemaakt. Wij, mensen, geven toch beter even toe dat we onderhevig zijn aan het feit dat we de bal vaak misslaan. Hij echter niet!
Hij gaf alles! Onderhevig aan leugens, laster en vooroordelen, bleef Hij alles geven. In Zijn voorbeeld vind ik rust, in Hem vind ik rust. Hij is het gepaste (ant)Woord, zeker voor deze tijd van het jaar. Laat Pasen of Pesach niet zomaar aan je voorbij gaan, zonder even bij Hem stil te staan. 
Liefs w.