De liefde lost alles op - 13770

“Liefde lost alles op.” Een gewone zin aan het eind van een paragraaf. Ze wilde het graag geloven. Alles in haar wilde het geloven.

 Dit keer pakt ze het anders aan. De versnipperde gedachten uit de snippernacht worden uitgeschreven totdat ze één geheel vormen. Het proces van éénwording. 

 Het versnipperen: definitie (aldus mijnwoordenboek.nl)

1.    In deeltjes verdelen
2.    In kleine stukken verdelen
3.    Scheuren
4.    Snipperen
5.    Verdelen
6.    Verknippen


 1.    In deeltjes verdelen:

Ze zal het hier niet hebben over haar vinger verdeeld in stukken tussen het snijden van de messen door. De pleister onomwonden verwond. 

 -      Het meten van de liefde.
-      Jason Upton: fools turn to gold.
-      Haar liefdevolle tweede woonst. 
-      Het overgeven van het leven voor de liefde. 
-      1Kor. 13:13. 
-      De enige zalf voor de gebroken ziel.


 2.    In kleine stukken verdelen:

Ze zal het hier niet hebben over het verdelen van de huid in verschillende stukken, de pijn berokkend door een verleden, het gevoel niet te kunnen voelen. Daar zal ze het nu zeker niet over hebben. Een andere keer misschien. 

Liefde lost alles op. Wanneer is liefde, liefde? Ze heeft het zich wel al vaker afgevraagd. Met drang en uitputting de laatste dagen. Met nieuwsgierigheid en gevoeligheid de laatste weken. Met evidentie de laatste maanden, als was het naar de achtergrond geschoven, om zich hier op korte termijn niet terug over te bevragen. 

 
Terwijl ik aan het denken was over de woorden hier geschreven, lag dit kleine meisje in mijn armen. Vertederende liefde. Puur. Geef liefde - geef liefde!

Terwijl ik aan het denken was over de woorden hier geschreven, lag dit kleine meisje in mijn armen. Vertederende liefde. Puur. Geef liefde - geef liefde!

Tot nu het schrijven haar vingers beweegt:

  • Kun je liefde meten, zoals alles dezer dagen een maat nodig heeft? Ze is er zelf zo vaak voorstander van …

  • Kunnen we het uitdrukken in een percentage? Ik hou 100% van jou? Ik hou 80% van jou? Ik hou 50% van jou? Misschien kom ik net aan 1% toe?

  • Ben je gezakt in de liefde indien je minder dan 50% geeft? Of heb je sowieso al gewonnen wanneer de liefde van niets naar 1% gaat? 

  • Kun je méér dan 100% opbouwen of is 100 het absolute maximum en zijn alle geliefden dan een som tot 100% - rekening houdend dat je je dan al 100% aan de liefde overgegeven hebt – volgens haar, geen mens gekend. 

  • Of kun je naar ieder mens omliggend een quotatie toekennen, groeiend en dalend volgens de dagen samen gegeven? 

  • Is er een cumulatieve beïnvloedende factor van de omliggende mens? 

  • En last but not least, kun je de gekregen percentages overhevelen naar andere omliggende mensen of blijft het altijd een soort band tussen de twee personen die zich ergens de liefde toegeschreven hebben? 

 Een percentage is ons geboren, 100% Liefde is ons gegeven. (1)


 3.    Scheuren:

Ze zal het hier niet hebben over het scheuren van de wonden, het scheuren van de pleisters of het terug openscheuren van de littekens ooit verweven in de zwachtels die haar leven bijeenhouden.

Liefde lost alles op. Het brandt al het overtollige weg. 
Ze twijfelt zeer of de liefde wel te meten valt met het natuurlijke systeem dat de mens zich grotendeels zelf eigen heeft gemaakt. 

Ze ziet de twee harten voor zich, pijnlijk verscheurd tussen de vele gedachten aan liefde en onliefde. Een percentage wil ze er niet op kleven. Ze houdt zich voor –en is er tevens stellig van overtuigd- dat deze liefde het meten niet waardig is. 

Het grotere geheel houdt haar vast. Het grotere geheel houdt ze zich voor. 

When two hearts come together in love, fire is burning all the trouble away. 
She’s crying out: come now – where fire is the measure. 
Her foolishness, seen by the eyes of the world, is turning her love into gold. 
She’s wondering, if he knows where to go. 
But she knows already that it heals them both deeper and it makes them both stronger. 
It’s tearing down defenses and opening the senses, to the wonder of a lover crying out


Jason Upton: fools turn to gold

Come now let’s reason together
Come now where blood turns to wool
Come now where fire is the measure
Come now where fools turn to gold
Now I’m moving slower and it takes a little longer
But I’m healing deeper and I’m feeling stronger
It’s tearing down defenses and opening my senses
To the wonder of a lover crying out

 


4.    Snipperen:

Ze zal het hier niet hebben over het snipperen van de dagen, het overslaan van deze die ze het liefst als vol zou willen zien, maar niet gezien heeft. 

Liefde lost alles op. 
Haar zetel is haar tweede woonst geworden. 
Wanneer de nacht aanbreekt, en daarna een aantal uurtjes in het onderbewuste zijn doorgebracht, het moment wanneer het fluisteren van de morgen nog lang op zich laat wachten, dan hoort ze de Stem die haar zachtjes uit haar slaap wiegt: “Word wakker, het is tijd, tijd om op te staan, tijd om samen door te gaan. 

Nog even, nog even blijven wiegen in de warmte van haar dekens. Ze neemt de benen en vlucht naar haar tweede woonst beneden. 
Een tijd, tijden en een halve tijd. Versnipperd wakker, versnipperd samen. 

Ze weet dat Hij er altijd is. Ze weet dat Hij altijd zit te wachten. Ze weet dat Hij er altijd is. 
Woorden gaan heen en weer. De liefde tussen de twee bezongen. Deze momenten wil ze niet verliezen, want ze nemen geen keer. Deze momenten hebben de Liefde in haar losgewrongen.

Het bedachte denken werd er geboren en vervult de vele nachten tot één geheel. De vele gedaantes van gedachten totdat de morgen aanbreekt, hier heerst Zijn grootste aandeel. 

De-liefde-lost-alles-op---nacht.jpg

Early morning talks…


5.    Verdelen:

Ze zal het hier niet hebben over het verdelen van de wonden over haar lijf, het telkens vergeten zijn waar de pijn vandaan komt. Het vergeten worden en het vergeten laten.

De liefde lost alles op. Het overgeven van het leven voor de liefde, het verdelen van zichzelf om op te gaan in de liefde.  

Ze weet wel dat bij sommige mensen de liefde in het hart uitgestort wordt. Ze kent het wel. Ze heeft het al meermaals gezien. Je eigen hart verdeeld en verbrijzeld voor het overgeven van de liefde. Het overhevelen van de liefde. Graag van beide kanten. Soms is dat niet zo.  

Als verdeeld en versnipperd goud, opgewarmd en gesmolten om vervolgens te worden uitgegoten in de pasvorm van het hart waar het hoort. Later wordt het gewalst, getrokken en geslegen. Maar het juweel gevormd, daar kan niemand op tegen.  

We kunnen ertegen vechten. We kunnen verkeerd gissen. We kunnen het relativeren en doen alsof we deze keer het verdelen missen.
We kunnen sjouwen, we kunnen het eruit trekken, we kunnen het zelfs afwijzen, en toch weten we dat het ons altijd zal berouwen.

De liefde is als een verterend vuur. 
Het splitst tussen wat echt en onecht is. 
Het splitst wat werkelijk en onwerkelijk is. 
Het splitst wat eerlijk en oneerlijk is. 
De liefde is een verterend vuur, het verbrandt je vanbinnen. 
Wees voorzichtig met dit verterend vuur, voordat het uitgeblust is. 


6.    Verknippen:

Ze zal het hieronder niet hebben over het verknippen van haar vinger en de rode zwachtel die al dagen rond haar vinger hangt te slingeren, die het typen van al deze woorden bemoeilijkt. 

De liefde lost alles op. 1Kor. 13:13. Zo blijven dan: Geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de meeste van deze is de liefde. De tekst getatoeëerd op de dragers van haar hart. (2)

Ze wil het leven, ze wil het voelen en delen. Ze houdt het voor ogen en kan het niet langer negeren. 

Liefde lost alles op. Het is de enige zalf voor de gebroken ziel. 

De liefde lost op, verdeeld, versnipperd, versneden. De liefde lost alles op. 

01/04/19 - special day - special moment.

01/04/19 - special day - special moment.


I see an angel standing next to me. 
Waiting. 
Just being here with me, 
so i would not feel alone, while hiding.
Not saying a word, 
so i would not be disturbed,
while talking to You. 
Making me feel secure, 
so tears can roll,
making love in me pure
warmth in the midst of the cold.


(1) Jes. 9: 5: Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust op zijn schouder en men noemt hem Wonderbare Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst.

(2) 1Kor.13: De liefde 1. Al ware het, dat ik met de tongen der mensen en der engelen sprak, maar had de liefde niet, ik ware schallend koper of een rinkelende cimbaal. 2. Al ware het, dat ik profetische gaven had, en alle geheimenissen en alles, wat te weten is, wist, en al het geloof had, zodat ik bergen verzette, maar ik had de liefde niet, ik ware niets. 3. Al ware het, dat ik al wat ik heb tot spijs uitdeelde, en al ware het, dat ik mijn lichaam gaf om te worden verbrand, maar had de liefde niet, het baatte mij niets. 4. De liefde is lankmoedig, de liefde is goedertieren, zij is niet afgunstig, de liefde praalt niet, zij is niet opgeblazen, 5. zij kwetst niemands gevoel, zij zoekt zichzelf niet, zij wordt niet verbitterd, zij rekent het kwade niet toe. 6. Zij is niet blijde over ongerechtigheid, maar zij is blijde met de waarheid. 7. Alles bedekt zij, alles gelooft zij, alles hoopt zij, alles verdraagt zij. 8. De liefde vergaat nimmermeer; maar profetieën, zij zullen afgedaan hebben; tongen, zij zullen verstommen; kennis, zij zal afgedaan hebben. 9. Want onvolkomen is ons kennen en onvolkomen ons profeteren. 10. Doch, als het volmaakte komt, zal het onvolkomene afgedaan hebben. 11. Toen ik een kind was, sprak ik als een kind, voelde ik als een kind, overlegde ik als een kind. Nu ik een man ben geworden, heb ik afgelegd wat kinderlijk was. 12. Want nu zien wij nog door een spiegel, in raadselen, doch straks van aangezicht tot aangezicht. Nu ken ik onvolkomen, maar dan zal ik ten volle kennen, zoals ik zelf gekend ben. 13. Zo blijven dan: Geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de meeste van deze is de liefde.

Met dank aan deze, de titel gegeven.


13913 Part II

De liefde lost alles op. Het kan zelfs zichzelf oplossen en tot een non- bestaan verheffen. 

Nog een man zei haar: “Meid, jouw woorden zijn niet voor iedereen geschreven, soms zijn ze moeilijk te begrijpen.”
Dat klopt, soms zijn ze maar aan één persoon gericht.
“Meid, mag ik jou dan vragen, ben je dan zeker dat die personen het lezen?”
“Soms wel, soms ook niet”
Wie lezen wil, die leze … wie bidden wil, die bidde, wie zoeken wil, … die vinde. 

Haar extraverte bui is verdwenen in de passionele stilte. Het weg en weer zwaaien, inderdaad in de wind. Een vacuüm van wind. 
Ze had wel al vaker aan vacuüms gedacht de laatste tijd. Als het koesteren waar geen lucht aan kan, dat bederf tegenhoudt.
Het is niet eenvoudig om te laten zijn, als een standbeeld, … voorbijgaan, omkijken, onaangeraakt koesteren. 

Ze denkt terug aan de passage waarbij Elisabeth het kasteel van mister Darcy bezoekt en aan zijn standbeeld halt houdt.
Wat ze zo lang niet wou toegeven, wordt in de poëzie van haar gelaatsuitdrukking weergegeven. Het is deel willen zijn van en niet kunnen of niet mogen.
Ze begreep het wel. Ze begreep het wel. Dit verhaal kent echter een goed eind.
Het hare is in passionele stilte verzonken. 

Nog een man vroeg haar: “Meid, heb je de ware liefde gevonden in jouw leven?”
Ze keek op van de woorden. Bij die woorden aarzelde ze om te antwoorden. Ze kende het antwoord wel, maar wou niet in de openheid gooien.
Haar ware liefde is tot een non-bestaan verheven. Verhoffen, vol lof, vol lof, vol lof verhoffen. 

Het is niet zozeer het afscheid dat pijnigt, het is de passionele stilte dat een lichaam met spijkers doorzeeft.
Sterven aan zichzelf, ze had het begrepen, het uitleven is een contradictie. 

Nog een man stelde: “Zo houd je het toch niet vol, ik zie het niet goed komen.”
Ze zou volhouden, volharden en waarschijnlijk verharden.
Er zijn altijd consequenties aan keuzes. Jij de jouwe, ik de mijne. Gevolgen dragen we allebei.
Tezamen gespijkerd in de contradictie. 

Ze heeft beseft dat het leven ‘nu’ is en morgen is morgen. De morgens hebben goud in de mond, morgen, morgen, morgen.
Dankbaar, enigszins, kijkt ze naar het nu. Het blijft moeilijk te grijpen om de volgende seconde, de volgende woorden nog niet vast te willen grijpen.
Die komen wel, nog voor ze beseft dat het ‘nu’ alweer een paar seconden voorbij is en er weer een nieuwe ‘nu’ zich heeft voorgedaan. 

Het nu kun je niet grijpen.
Wat geweest is, daar heb je geen vat meer op.
Wat komen zal, is vaak gissen.
Het nu is passioneel stil.
Het heeft zichzelf opgelost in een non-bestaan.
Ze blijft erbij: de liefde lost alles op.