FASHION DESIGN

Als kind stond het vast dat ik mode-ontwerpster zou worden, althans dat dacht ik.
'k Zie me nog gefascineerd zitten naast mijn mama, die de naaimachine behendig bediende en de puzzelstukken van de kledij mooi in de volgorde van het naaiboekje aan elkaar rijgde. Vragend aan haar of we niet iets konden aanpassen, er iets persoonlijks van maken, ... 

Een eindje later wou ik het zelf uitzoeken en groef mezelf in de materie hoe je kledij in elkaar steekt. Meermaals kwam de vraag: maar waarom wil je zo graag ontwerpen, wat is de achterliggende gedachte? Dan was het antwoord steevast (en dit is niet veranderd):

“Ik wil mensen mooi maken, mensen gelukkig maken, doen lachen, ... ergens iets geven waardoor ze zich beter gaan voelen”

Na mijn geslaagd ingangsexamen aan de academie te Gent, kon ik omwille van verschillende redenen uiteindelijk toch niet van start gaan ... daar viel de droom in slaap. Nu rijst mij de vraag of ik de droom weer wakker moet maken?

Onderstaande foto's werden gemaakt voor mijn ingangsexamen. 

In 2017 ontwierp ik een aantal t-shirts voor een groep zigeuner meisjes te Romos, Roemenië. Ik wilde hen een persoonlijk cadeautje geven. Aan de voorkant hadden een aantal Belgische kinderen hun handjes geschilderd op het genaaide hartje. Aan de achterkant werd hun naam geschilderd met daaronder: "Made with love by ... (naam van het kind dat zijn handjes geschilder had)"

Volledig overzicht van eigen maaksels - binnenkort méér. (Bij het klikken op de foto kun je wat meer uitleg zien.)